Sverrir Páll Erlendsson

Framhaldssagan úr Hálsakoti byrjar á fegurð morgunsins. Ég brá upp 10:20 linsunni til að ná sem mestu af sýninni til suðurs og nágrennis og svona leit þetta út:

En svona nánar með linsu sem teygir þetta ekki svona rosalega var Akureyrarsýnin svona í morgunkyrrðinni - já kyrrðinni. Ég heyrði ofan af Glerárdal bæði mannamál í hátalara, sennilega kynni á einhverju mótorhjólakappakstursmóti, því vélarhljóðin voru mikil, og svo var endalaust plaff-plaff frá skotsvæðinu. Annars var kyrrt:

En pallasmíðin tók svo völdin. Gekk afar vel og þegar ég var að fella fjöl að þremur staurum - síðustu spýtu dagsverksins, komu Jón Már og Rósa í kaffi og tóku með sér einhvern gust, sem varð hálfkaldur þegar dró svo fyrir sólu. En mér tókst sem sagt að klára pallinn við suðurenda hússins alveg enda milli eins og sjá má hér:

Til að sjá þetta betur skellti ég 10:20 linsunni í, og hún gerir þetta allt miklu stærra en það er, en sýnir samt hvað um er að ræða:

Og nú er næst að ganga frá brúninni að framan og svo er þetta smáræði eftir - og svo bakhliðin, en það er bara barnaleikur - spurning hvort Húsasmiðjan á timbur i það handa mér. Þar er ekki alltaf til það sem maður þarf.