Ef ég væri snjókorn
og kæmi svífandi
flögrandi
fram og aftur
neðar og neðar
og lenti loksins á blaðinu
sem þú værir að
skrifa
mundirðu brosa
strjúka mig í burtu
og hugsa með þér
að svona skemmtilegur
vær nú veturinn.
En ef ég væri fyrst
bara pínu pínulítið snjókorn
sem myndi
svífa hægt og hægt
flögra um
límast við vini mína
hin snjókornin
uns ég - við - alla vega ég
væri orðinn heljarstór snjóbolti
og skylli niður á nýskrifað handritið
að bestu bókinni
þinni
splundraðist og rennbleytti blekið
svo ekkert væri hægt að lesa
dagsverkið farið
til fjandans
hugmyndin týnd
mundirðu þá kannski
hlakka til
vetrarins?
